Po raz kolejny podczas ferii zimowych wybraliśmy się do Szklarskiej Poręby. To miasto jest największym ośrodkiem sportów zimowych w polskich
Sudetach. Można tu uprawiać zarówno narciarstwo zjazdowe, jak i biegowe. W Szklarskiej Porębie Jakuszycach śnieg najczęściej utrzymuje się do późnej wiosny, ale w tym roku nie wiadomo czy tak będzie. Od lat w pierwszy weekend marca na Polanie Jakuszyckiej rozgrywana jest znana wśród miłośników narciarstwa biegowego, największa tego typu masowa impreza w Polsce – Bieg Piastów. W Jakuszycach jest około 100 km tras biegowych o różnym stopniu trudności. Trasą najczęściej uczęszczaną przez zwolenników narciarstwa biegowego w wersji spacerowej jest trasa do schroniska Orle.
Można tu odpocząć w ciszy, podziwiać krajobrazy, które zmieniają się w zależności od oświetlenia i pory dnia, posłuchać szumu licznych potoków płynących wśród granitowych skał.
Historia Szklarskiej
Poręby związana jest ściśle z rozwojem hutnictwa szkła,
z poszukiwaniami szlachetnych kamieni i kruszców.
Pod koniec XIII w.
tereny dzisiejszej Szklarskiej Poręby zostały kupione przez zakon Joannitów
z Cieplic w celu poszukiwania złota i szlachetnych
kamieni. W połowie XIV w. powstała pierwsza huta szkła.
Późniejszym właścicielem terenów oraz inicjatorem powstania kolejnych hut
była rodzina Schaffgotschów, której majątek obejmował obszar gór
i przedgórza. W tym czasie Karkonosze były penetrowane przez
poszukiwaczy skarbów ziemi, przybyłych tu z zachodniej Europy
zwanych Walończykami. Ślady po ich obecności pozostałe do dnia
dzisiejszego to sztolnie, wyrobiska, szyby a także tajemne znaki ryte na
skałach, które świadczą również o bogactwie mineralnym tych terenów. Historię hutnictwa szkła można poznać w Szklarskiej Porębie w Leśnej Hucie, prowadzonej przez Henryka Łubkowskiego, gdzie na oczach widzów wykonuje się ręcznie formowane szkła barwione w masie oraz w czeskim Harrahovie, gdzie mieści się udostępniona do zwiedzania huta szkła „Novosad i syn Harrachov” z unikatowym zabytkowym urządzeniem do szlifowania szkła napędzana przez przekładnie i turbiny wodne, a także Muzeum Szkła, gdzie można podziwiać misternie zdobione naczynia sprzed ponad stu lat. Harrahov to również kompleks skoczni narciarskich, z największą mamucią.
Wśród zielonych lasów, w dolinie rzeki Kamienna, na
zboczach Karkonoszy i Gór Izerskich rozciąga się magiczny ogród historii,
tradycji, wierzeń, magii i natury. Jego niekoronowanym władcą jest Duch
Gór zwany: Karkonoszem,Liczyrzepą i Rzepiórem. Jest on czasem bezlitosny
i okrutny, czasem łaskawy i opiekuńczy; pilnie strzeże podziemnych
skarbów i troskliwie opiekuje się żywymi stworzeniami mieszkającymi
w granicach jego królestwa. Prawdopodobnie tak stary jak same góry.
W centrum miasta, na Skwerze Radiowej Trójki, stoi metalowa postać Ducha Gór autorstwa
Grzegorza "Siwego" Pawłowskiego. Ponad 3 metrowa figura została
w całości wykonana z metalu techniką znaną tylko autorowi
rzeźby. To najstarszy wizerunek Ducha Gór pochodzący z 1561 roku
autorstwa niemieckiego kartografa Martin Helwiga.
Nad miastem góruje Szrenica (1362 m npm), gdzie są trasy dla zwolenników narciarstwa zjazdowego. Niestety, w tym roku pokrywa śnieżna na Szrenicy była niewielka.
Od połowy XIX wieku zaczęła się rozwijać turystyka, a Szklarska Poręba stała się znaną miejscowością uzdrowiskową. Z końca XIX wieku pochodzi budynek, w którym mieści się Muzeum Mineralogiczne. Jest tu wiele starych budynków, coraz więcej z nich wymaga remontu.
Budynek dworca kolejowego Szklarska Poręba Górna jest również zabytkiem. Otwarto go w 1902 roku. Z tej stacji odjeżdżają pociągi do Jeleniej Góry i Wrocławia oraz do Liberca w Czechach przez Harrachov. Obecnie trwa remont budynku dworcowego.
Na koniec Szklarska Poręba w świątecznej odsłonie.
Mam nadzieję, że moja długa opowieść nie zanudziła Was, tylko zachęciła do odwiedzenia tej pięknej miejscowości. W swojej relacji wykorzystałam informacje z Wikipedii.
Pozdrawiam, Lusi.
